ROUWBEGELEIDING

Op deze pagina vind je meer informatie over het thema rouw en omgaan met verlieservaringen. Heel wat mensen komen in begeleiding met vragen hierrond: soms is dat expliciet de hulpvraag, soms stellen we in een lopende therapie vast dat er onder de aanvankelijk hulpvraag een rouwverkingsproblematiek ligt.

Wat is rouw?

Leven en dood horen bij elkaar. Onder het begrip dood verstaan we niet alleen het sterven van een dierbare, maar eigenlijk veel ruimer het verlies van al wat ons aan het hart ligt (bvb. gezondheid, een huwelijk, een woning,...).

Verlies van iemand of iets dat ons dierbaar is doet pijn. Je zou kunnen zeggen dat rouw het omgekeerde is van gehecht zijn. Rouw is een natuurlijke en gezonde reactie om met dood en verlies om te gaan.

Hoe ziet een rouwproces eruit?

Het rouwproces ligt niet vast, ieder rouwt op zijn eigen unieke manier. Uit heel wat onderzoek is gebleken dat in een gezond rouwproces twee componenten aanwezig zijn:

1. De eerste component heeft te maken met het omgaan met het verlies: het aanvaarden dat er verlies is, dat iemand die je nauw aan het hart ligt gestorven is. Ook het ervaren van de intense pijn die dat verlies met zich meebrengt hoort erbij. De eerste peiler van het rouwproces is verliesgericht en houdt dus in: wenen, voelen van de pijn en allerlei uiteenlopende gevoelens, het vertellen van verhalen, het ophalen van herinneringen enz. De bedoeling hiervan ligt niet in het lolaten van wat niet meer is, maar in het geven van een nieuwe plek.

2. De tweede component heeft alles te maken met het opnemen van het leven. Want of je dat nu wil of niet, het leven gaat verder en daar heb je een antwoord op te geven. Je moet je leven misschien praktisch (helemaal) anders inrichten. De tweede peiler van het rouwproces is herstelgericht en gaat over het kunnen richten van je aandacht op de nieuwe situatie en hoe je daar heel concreet mee omgaat.

In een gezond rouwproces zijn beide componenten aanwezig of wisselen beide componenten zich af. In het begin zijn mensen over het algemeen meer verliesgericht, naar verloop van tijd meer herstelgericht. Rouwen echter hoort bij het leven en gaat nooit over.

Wanneer is therapie aangewezen?

Als mensen in één van de twee componenten blijven hangen, is er niet langer sprake van een gezond rouwproces. We spreken van chronische rouw als we blijven hangen in het verliesgerichte en ons leven niet meer kunnen oppakken. We spreken van uitgestelde rouw als we het omgekeerde doen: ons zodanig op het leven storten om de pijn maar niet te hoeven voelen.

In beide gevallen is therapie aangewezen. Bij chronische rouw onderzoeken we samen wat nodig is om het leven aan te pakken en opnieuw vorm te geven. Bij uitgestelde rouw maken we geleidelijk aan de weg open naar het verdriet en de pijn die bij het verlies horen.

Praktische informatie

Kijk hiervoor terug op de vorige pagina >>>

De begeleiding gebeurt door psychotherapeute Cindy Schepers.

Ga naar het volledige aanbod >>>